Ακράτεια Ούρων στις Γυναίκες

 

Ο ορισμός της ακράτειας των ούρων είναι «η οποιουδήποτε βαθμού απώλεια ούρων παρά τη θέληση μας που μας ενοχλεί». Η ακράτεια είναι μια πάθηση, αλλά ταυτόχρονα ένα σύμπτωμα αλλά και κλινικό σημείο.

Έως και τα τελευταία χρόνια, οι γυναίκες απέφευγαν να αναφερθούν σε αυτό το πρόβλημα και, «συμφιλιωμένες» με την ύπαρξή του, δεν επεδίωκαν την θεραπεία. Ρόλο στην αντιμετώπιση αυτή έπαιζαν τόσο ο φόβος για την κατακραυγή του κοινωνικού περίγυρου όσο και τμήμα του ιατρικού και παραϊατρικού κλάδου που απέδιδαν, λανθασμένα, την ακράτεια σε προβλήματα που είχαν τη ρίζα τους στα παιδικά χρόνια ή ήταν ένα φυσιολογικό επόμενο των ορμονικών αλλαγών που σχετίζονταν με την ηλικία.

Ένα 15% των γυναικών που πάσχουν από ακράτεια αποφεύγει τις κοινωνικές δραστηριότητες.  Ο επιπολασμός της ακράτειας κυμαίνεται μεταξύ 10-30%. Το ποσοστό αυτό είναι παρόμοιο και σταθερό στις περισσότερες έρευνες από όλο τον κόσμο. Σε γενικές γραμμές ακράτεια εμφανίζεται σε ποσοστό 5%-15% του γενικού πληθυσμού, ενώ ίσως να υπερβαίνει το 50% σε ιδρύματα μακράς νοσηλείας. Εάν συνυπολογιστεί και ο αριθμός των γυναικών που σε κάποιο σημείο της ζωής τους

εμφάνισαν παροδικά επεισόδια ακράτειας τότε το ποσοστό στο γενικό πληθυσμό φθάνει το 55%, πολύ συχνά συνοδευόμενο από χαμηλή ποιότητα ζωής, κοινωνική απομόνωση και συμπτώματα κατάθλιψης.

Συσχετίζεται και με πολλές άλλες παθήσεις, όπως νευρολογικές και μεταβολικές, κινητικά προβλήματα, ενώ αποτελεί και προδιαθεσικό παράγοντα για ερύθημα μηρογεννητικών πτυχών και ελκών κατάκλισης. Σαφώς δε μένουν ανεπηρέαστα και τα έξοδα που αφορούν τη διάγνωση και αποκατάσταση των ασθενών με ακράτεια.
 
Τύποι ακράτειας
Η ακράτεια ούρων στη γυναίκα διαχωρίζεται σε:

1. Ολική ακράτειαόπου η ασθενής έχει απώλεια ούρων καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας,

2.Η Ακράτεια από προσπάθεια συμβαίνει κατά τη διάρκεια κάποιας
δραστηριότητας, οπότε και αυξάνεται η ενδοκοιλιακή πίεση λόγω βήχα, πταρμού, άσκησης, άρση βάρους, ή σεξουαλική επαφή). Συμβαίνει λιγότερο συχνά όταν η ασθενής είναι σε ύπτια θέση.
Πολλές συνήθειες, νόσοι και άλλοι παράγοντες έχουν ενοχοποιηθεί, μετά από έρευνες, για την εμφάνιση και διατήρηση της ακράτειας από προσπάθεια. Μεταξύ αυτών, σημαντικότερο ρόλο παίζουν η ηλικία, η πολυτοκία και η παχυσαρκία. Σημειωτέον δε ότι η παχυσαρκία όχι μόνο τετραπλασιάζει τον κίνδυνο ακράτειας από προσπάθεια (κάτι το αναμενόμενο ) αλλά διπλασιάζει και τον κίνδυνο επιτακτικής ακράτειας. Σημαντικοί επίσης παράγοντες είναι η έλλειψη οιστρογόνων λόγω  εμμηνόπαυσης, η υστερεκτομή, οι επεμβάσεις στην περιοχή της ελάσσονος πυέλου, η χειρουργική αντιμετώπιση κυστεοκήλης, οι χρόνιες παθήσεις (υπέρταση, δυσκοιλιότητα), το κάπνισμα, η καφεΐνη.

3.Η Ακράτεια από έπειξη: συμβαίνει μετά από έντονη επιθυμία για επείγουσα ούρηση η οποία δεν μπορεί να ανασταλεί, ανεξάρτητα από τη θέση του σώματος ή τη δραστηριότητα.

4.Η Μικτού τύπου ακράτεια: σε αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει συνδυασμός της επιτακτικής ακράτειας και της ακράτειας από προσπάθεια.
5. Ακράτεια από υπερπλήρωση ή ψευδοακράτεια: χαρακτηρίζεται από υπερδιάταση και υπερπλήρωση της κύστης.  
6. Παροδική ακράτεια-Λειτουργική ακράτεια: εμφανίζεται σε
ασθενείς συνήθως μεγαλύτερης ηλικίας.
Τέλος, πληθώρα φαρμάκων που δίδονται για άλλες παθήσεις μπορούν να αποτελούν αιτία ή προδιαθεσικό παράγοντα για εμφάνιση ακράτειας.
Διάγνωση
Η διάγνωση της ακράτειας και του τύπου της, είναι το πρώτο βήμα για την περαιτέρω αντιμετώπιση της. Στη διαγνωστική προσέγγιση ρόλο παίζουν το ιστορικό, η κλινική εξέταση, οι εργαστηριακές εξετάσεις (μικροβιολογικές και απεικονιστικές), η ουροδυναμική εξέταση καθώς και κάποιες ειδικές εξετάσεις.

Ειδικά ερωτηματολόγια που συμπληρώνονται από την ασθενή, βοηθούν τον Ουρολόγο στην διάγνωση. Με τα ερωτηματολόγια αυτά κατευθύνεται η σκέψη του Ουρολόγου προς το είδος της ακράτειας καθώς ποσοτικοποιεί μερικώς την απώλεια, ενώ σαφώς περιγράφεται η επιρροή της πάθησης στην καθημερινή ζωή της ασθενούς και της ποιότητας ζωής της.

Θεραπεία

Είναι αυτονόητο ότι η παρέμβαση του ιατρού, συντηρητική ή χειρουργική, ποικίλλει ανάλογα με τον τύπο της ακράτειας και την αιτία της.

Εκτός των ανοικτών χειρουργικών επεμβάσεων, άλλη κατηγορία επεμβάσεων είναι αυτή της τοποθέτησης ταινίας υποουρηθρικά.

Κρίνεται παρέμβαση ελάχιστα επεμβατική, με καλά αποτελέσματα και σε παχύσαρκες ασθενείς.

Σήμερα αποτελεί το χρυσό κανόνα για τη χειρουργική αποκατάσταση της ακράτειας των ούρων.

 

 

UA-37095778-1